Schilderijen

Beschrijving van het schilderij van Mikaloyus Čiurlionis "Funeral Symphony"

Beschrijving van het schilderij van Mikaloyus Čiurlionis


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

De cyclus van schilderijen is gemaakt in 1903.

Ciurlionis was een sciencefiction-schilder. Maar het woord dat het meest geschikt is om zijn schilderij te definiëren, is fantasmagorie. De kunstenaar creëert een echte kosmos waarin geluiden, kleuren en vormen op een bizarre manier met elkaar verweven zijn. Er is gewoon geen plaats voor een man in hem. Daarom beeldt hij geen mensen af, maar figuren in stereotiepe patronen.

In de wereld van de schilder ontbreken ziel en gezicht. Kijkers zien hierin niets vreemds of onnatuurlijks. Phantasmagoria laat een persoon simpelweg geen plaats achter. En dat klopt.

Op de eerste foto zie je de mensen die zich verzamelden aan de poorten van de stad. Hier staat de kist. Ze zijn verenigd in dit verdriet. Het lijkt erop dat alle levenloze objecten op het doek tot leven zijn gekomen. De hele stad betuigt haar medeleven.

Op de tweede foto op de voorgrond ziet de kijker de kist. Dit is een heel eng en sterk akkoord, dat de zon zelf wil aanspreken. De oproep bleef niet onbeantwoord, dus het wordt geleidelijk donker.

Op de derde foto gaat een lange reeks mensen naar een begrafenis. Čiurlionis brengt dit evenement op spectaculaire wijze in beeld. Hij gebruikt vakkundig felle kleuren. De kleuren vallen op door hun volheid.

In de beelden van de schilderijen van deze cyclus begint die onnavolgbare verkleuring die de kunstenaar in de toekomst zal ontwikkelen al door te breken. Hoogstwaarschijnlijk zijn de felle kleuren van de eerste vijf schilderijen juist voor hem. Dit is nodig zodat de slotakkoorden veel scherper worden gearceerd. Hierdoor kun je de doordringende waarheid voelen die de dood in het leven regeert.

Mensen lopen de begraafplaats binnen. Ze leken uit te gaan. Het wordt heel duidelijk dat hun lot hetzelfde is.

De dood van één persoon kan iedereen dus alleen opwinden als ze op zichzelf zijn gericht. Een persoon is waardevol in zijn eigen ogen. Een verfijnd en diep leven staat noodzakelijkerwijs in contrast met het onvermijdelijke enge einde.





Afbeelding 9 Circles of Hell Dante


Bekijk de video: Brugge, art u0026 history in short kunst u0026 geschiedenis in het kort (Juli- 2022).


Opmerkingen:

  1. Fenrit

    Ik wil dit thema niet ontwikkelen.

  2. Jafari

    Het is vrij moeilijk voor mij om het niveau van uw competentie te beoordelen, maar u hebt dit onderwerp zeer diep en informatief onthuld



Schrijf een bericht